Brussels National Airport. @kostasnik

Στις 22 Ιουνίου του 2016, ο επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ παραχώρησε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και στην Σία Κοσιώνη. Η παρουσιάστρια του ζήτησε να εκτιμήσει το κόστος της διαπραγμάτευσης του Γιάνη Βαρουφάκη για την Ελληνική οικονομία.

Εκείνος απάντησε τα εξής:

Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει κανείς. Γνωρίζω ότι η ΤτΕ έχει υπολογίσει ένα ποσό ύψους 80 δις ευρώ αν δεν κάνω λάθος. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί και στις προβλέψεις για την ανάπτυξη, που πριν αλλάξει η κυβέρνηση, η εκτίμηση του ΔΝΤ το Δεκέμβριο του 2014, είναι δημοσιοποιημένη, μιλούσε για ανάπτυξη στην Ελλάδα 2,5% το 2015 και 3,5% το 2016. Άρα αυτό αθροιστικά μας κάνει ανάπτυξη 6%. Αντιθέτως, αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μικρή ύφεση, αυτό θα μπορούσε επίσης να μετρηθεί για να υπολογίσεις το κόστος. Έξι μονάδες του ΑΕΠ, άρα αυτό κάνει  περισσότερο από 100 δις ευρώ. Όπως είπα δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος, αλλά το κόστος ήταν πολύ μεγάλο.

Υπάρχει μία μείζων και μια ήσσων παρατήρηση. Η ήσσων είναι πως για να βγει αυτό το 6% του ΑΕΠ σαν πρόβλεψη, λαμβάνονται ως βάση οι… προβλέψεις του ΔΝΤ για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας, προβλέψεις οι οποίες κατά τη διάρκεια της κρίσης αποδείχθηκαν επίμονα και μνημειωδώς λανθασμένες. Η μείζων όμως παρατήρηση αφορά την απλή αριθμητική: το Ελληνικό ΑΕΠ ήταν το 2015 περί τα 185 δισ. Ευρώ.

Ένας απλός πολλαπλασιασμός μπορεί να δείξει πως το 6% του ΑΕΠ ήταν συνεπώς περί τα 11 δισεκατομμύρια και όχι περί τα … 100! Το σφάλμα αυτό, η προσθήκη ενός επιπλέον μηδενικού στο αποτέλεσμα, που ειπώθηκε εν τη ρύμη του λόγου του κ. Ρέγκλινγκ, δεν το έπιασε σχεδόν κανένας επιμελητής ύλης στην Ελλάδα! Η Καθημερινή, έβαλε το οφθαλμοφανώς εσφαλμένο 100 δισ, στον τίτλο του σχετικού άρθρου! (Ρέγκλινγκ: Στα 100 δισ. το κόστος της περιόδου Βαρουφάκη), το iefimerida, τα Νέα, τοProtagon, το Capital, σχεδόν όλοι παπαγάλισαν αυτό το νούμερο στους τίτλους τους (παρότι εξηγούσαν τη μέθοδο μέσω της οποίας ο Ρέγκλινγκ το υπολόγιζε – λάθος!).

Μόνη τιμητική εξαίρεση ήταν το Βήμα της εποχής εκείνης, που διόρθωσε το λεχθέν 100 δισ. με το oρθό 10 δισ, στην απομαγνητοφώνηση (“Ρέγκλινγκ: Στα €10 δισ. το κόστος Βαρουφάκη για την Ελλάδα“). Και αυτά ακόμα τα 10 δισ προκύπτουν επαναλαμβάνω μόνο αν θεωρήσει κανείς ρεαλιστικές τις προβλέψεις που έκανε το 2014 το ΔΝΤ για την ανάπτυξη στην Ελλάδα το 2015 και το 2016, κάτι το οποίο δεν αντέχει ούτε στην εμπειρική βάσανο, ούτε βέβαια στη λογική. Εκτός και αν θεωρούσε κανείς πως η λιτότητα που προετοίμαζε το επιτελείο Σαμαρά εν όψει των αξιολογήσεων, και το νέο μνημόνιο που ήταν ήδη δεδομένο για την ΝΔ και για την τρόικα πως ερχόταν, θα επέτρεπαν θετικά πρόσημα στην ανάπτυξη.

Σε αυτή τη βάση (τη σύγκριση του Τρίτου Μνημονίου με μια κατάσταση που η τρόικα μας χάριζε τα πάντα περίπου, βασίζεται η άλλη τερατολογική εκτίμηση εκείνη του Γιάννη Στουρνάρα, για “86 δισ.” (σε βάθος χρόνου στην περίπτωση αυτή) η οποία έχει απαντηθεί μέσα από τις στήλες της Αυγής, από την Υπουργό κ. Ράνια Αντωνοπούλου πέρυσι τον Σεπτέμβριο.

Συνοψίζοντας:

Τα 100 δισ “απώλεια” είναι περίπου 60% του ΑΕΠ. Δηλαδή μιλάμε για “απώλεια” 30% του ΑΕΠ τον χρόνο. Τη στιγμή που τα μνημόνια από το 2010 μέχρι σήμερα προκάλεσαν μείωση ΑΕΠ 25%, μια από τις μεγαλύτερες και ταχύτερες απώλειες ΑΕΠ ποτέ, σε μη-εμπόλεμη χώρα στον κόσμο. Αν όντως η οικονομία απώλεσε 50 δισ το χρόνο σημαίνει πως κάποιος ισχυρίζεται πως (αν είχε παραμείνει ο Σαμαράς, αν είχε γίνει δεκτό το μέιλ Χαρδούβελη κτλ) η οικονομία θα έτρεχε με 27% περίπου ανάπτυξη τον χρόνο, ποσοστό που θα ήταν ρεκόρ όλων των εποχών, όλου του κόσμου. Και αυτή η σαχλαμάρα όχι μόνο μεταφέρθηκε από τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ και διαδόθηκε χωρίς έλεγχο, αλλά χρησιμοποιείται στη βουλη σαν επιχείρημα από πολιτικούς που προφανώς δεν διαπρέπουν στην ποσοτική σκέψη.

‘Αρα η ρητορική για “απώλεια 100 δις” βασίστηκε σε μια 90% λανθασμένη και 10% ασταθή εκτίμηση, με μη επιστημονικά στοιχεία, γι’αυτό και δεν σημειώθηκε αντίστοιχη απώλεια ούτε στα δημόσια έσοδα, ούτε στο δημόσιο χρέος, ούτε στις κινήσεις κεφαλαίων στο διάστημα του έτους.

=//

το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το άρθρο του Γιώργου Κυρίτση “Οι Άριστοι και τα μηδενικά” που δημοσιεύτηκε στις 12-7-2017 στην εφημερίδα “Αυγή”

Advertisements