Υπάρχουν άνθρωποι που σε περιμένουν να γυρίσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να φύγεις. Το βλέμμα τους, η κίνησή τους, ο δισταγμός στη φωνή τους σε κάνουν να καταλαβαίνεις οτι λένε την αλήθεια. Τα μάτια δύσκολα σε γελούν. Υπάρχουν άνθρωποι που άντεξαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο. Εσύ είσαι κάπου ανάμεσα. Και δε θα ήθελες να μην ήσουν. Δε θα ήθελες να κοίταζες τριγύρω και να ανακάλυπτες πως είσαι μόνος.
Υπάρχουν άνθρωποι που σου μιλάνε. Λιγότερο με τα λόγια τους και περισσότερο με τη ψυχή τους. Δεν είναι υπέροχο? Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες εποχές υπάρχουν κάποιοι που μιλούν με τη ψυχή. Και εσύ τους ακούς. Δεν δίνεις πάντα σημασία. Δεν δίνεις σημασία σε όλα. Αλλά ακούς. Απολαμβάνεις τη συνάντηση μαζί τους με ένα δικό σου τρόπο. Αφήνεις το κορμί σου και το συκαταβατικό χαμόγελο στη καρέκλα, και σηκώνεται η σκιά σου με μια φωτογραφική μηχανή να αποθανατίσει τη στιγμή. Να δημιουργήσει μια εικόνα από δυο πρόσωπα στη μνήμη. Μόνο που αυτή η μικρή εγωϊστική περιπέτεια στοιχίζει σε λέξεις. Πρέπει να σέβεσαι τις λέξεις, ειδικά αυτές που δίνουν νόημα στα λόγια τους.
Υπάρχουν γεγονότα. Άσχημα. Στενάχωρα. Καταθλιπτικά. Πρέπει να κρατήσεις μια στάση. Να πάρεις μια, δυο, δεκάδες αποφάσεις. Να τα αγγίξεις με νέα γγονότα που θα αφήνουν πιο ευχάριστες αναμνήσεις. Ανάθεμα και αν βρίσκεται πάντα αυτός ο τρόπος.
Υπάρχουν αναμνήσεις και φόβοι. Καταλοιπα από το παρελθόν και απρόβλεπτα από το μέλλον. Είναι ικανά μεσά σε λίγες στιγμές να σε αδειάσουν σε κάποια γωνία του χρόνου χάνοντας το βαγόνι που περνά. Είναι ικανά να σε οδηγήσουν στο λαβύρινθο που μάταια προσπαθείς να αποφύγεις.
Υπάρχουν ταξίδια. Ανάμεσα στις πόλεις, ανάμεσα στις ιδέες, ανάμεσα στα συναισθήματα και κυρίως ανάμεσα στο χρόνο. Ανακαλύπτεις πως οι δείκτες του ρολογιού δεν κινούνται πάντα προς τη γνωστή κατεύθηνση. Η φρίκη που γεμίζει αυτή την στιγμή είναι ανεπανάληπτη. Αισθάνεσαι ανίκανος να μιλήσεις, να προχωρήσεις. Φαντάσου πως είναι να μη γνωρίζεις αν προχωράς μπροστά η πίσω.
Όταν δεν έχεις τη δύναμη να κατανοήσεις τη παρούσα κατάσταση αλλά ούτε και το μέλλον, με αποτέλεσμα να ξεσπάς βίαια, παράλογα και φαινομενικά αναίτια, όταν το παρόν οδηγεί σε αδιέξοδο και το μέλλον παρουσιάζεται ως πηγή ανεπιθύμητων συνεπειών τότε νομίζω πως οι αντιδράσεις δηλώνουν αυτό που στη ψυχανάλυση ονομάζεται ελεύθερα κυμαινόμενο άγχος (FFA).
Ποιητική και δυνατή η πολυαναμενόμενη επιστροφή σου μεγάλε μας blogger!!!